Bewuste natuurlijke leiderschap van angst naar liefde

Leiderschap nemen vanuit een natuurlijke verbinding.

Het is al vele jaren geleden. Mijn dochter was 7 jaar en ze wilde graag op paardrijden. Ik was als de dood voor paarden. En toch heb ik voor haar “ja dat is goed” gezegd. Iedere keer was ik bang. Het paard moest opgezadeld en rijklaar gemaakt worden en dat moesten wij zelf doen. Gelukkig was er meestal genoeg begeleiding en hoefde ik niet mee te helpen. Ik moest wel mee de bak in om haar op het paard te helpen en de  zadelriem strakker te trekken. Dit heb ik 4 jaar elke week gedaan.  Mijn dochter genoot. Dat was ook mijn enige reden dat ik dit vol hield.
Verscheidene keren moest ik toezien hoe mijn dochter een smak maakte.
Ik kon hier niet aan wennen.

Vele jaren later kwam ik iemand tegen. Zij vertelde dat ze een eigen paard heeft. Ik noem haar Dionne. Dionne heeft haar paard opgehaald in IJsland. Een volbloed IJslander. Zij vertelde dat het paard All, haar gelijk zijn leiderschap toonde door met zijn kont naar haar toe te gaan staan. Zij gaf hem een flinke klap op zijn billen. En vanaf toen is zij de baas. Vertelde ze.

Toen kwam ter sprake dat zij stilte wandeling geeft met All.
Ik was altijd bang voor paarden geen idee waarom. Het was er gewoon. Dit kwam weer boven bij Dionne haar verhaal.

Toen Dionne haar verhaal vertelde de ze met All stilte coaching gaf. Dacht ik dit is mijn kans. En vroeg gelijk: “Wanneer zullen we afspreken?”
met angst in mijn lijf. “Ik ga dit doen”zie ik tegen mijzelf.

Af en toe dacht ik eraan hoe fijn het zou voelen als het paard zou doen wat ik zei, of dacht of aangaf. Ergens voelde geweldig om een paard te begeleiden gewoon omdat ik het leuk vind. De dag was aangebroken.

De hele weg op mijn fiets naar onze afspraak haperde mijn fiets. …Ik bereid mij voor door mijn energie vol in mijn lichaam te laten stromen met een accent op mijn billen op het zadel. Zo fietste ik stevig door voorbij het weiland waar ik wezen moest. Met in gedachte dat ik een mooie ervaring beleef met All. Na enig heen en weer gerijd te hebben op mijn fiets vind ik de ingang van het weiland.
Ik kom precies tegelijk met Dionne aan.
We nemen stoelen en thee mee en gaan naar de wei waar All staat, waar hij op een smaller gedeelte staat te grazen. Ik kan er langs pff.. deze lef stap heb ik genomen. Dan loop ik verder achter Dionne aan en staat er een paard zowat tegen mijn borst aan. Heftig mijn eerste reactie is achteruit stappen. Nee zeg ik tegen mijzelf dit is landje veroveren en mijn leiderschap weggeven. Ik stap weer naar voren tegen zijn mond aan. En kijk naar Dionne en zeg heel duidelijk: “Dit paard kan dan geen grenzen hebben. Ik heb ze wel. Zou je hem weg willen halen?” Gelukkig naar even aandringen liep hij weg. Dit paard had zelf geen eigen grenzen dit is zijn manier van begroeten.
Hoeveel mensen geven hun eigen grenzen aan?

We zetten onze stoelen neer en Dionne vertelt over All over het leven met de seizoenen.
Het halster wordt gepakt en Dionne vraagt mij dit bij All om te doen. We kijken even samen hoe dan.
Er komen 2 paarden de wei in galopperen. Ik zeg tegen Dionne “dit is nu niet de tijd om het halster om te doen bij All.” Ze kijkt mij aan en snapt dit. Ik loop naar de ander kant van de wei waar we elkaar gaan ontmoeten.

We komen gelijk aan. Dionne geeft mij het touw van het halster in de hand.
Op dat moment heb ik een directe hartverbinding met All. Ik sta stevig in mijn energie. Deze verbindingen heb ik nog lang na alles gevoeld en ik kan hem ook weer terug pakken zo intense voelde dit.
Ik vraag All te gaan lopen en trek even aan het touw. Hoor ik Dionne achter mij zeggen. “Hij doet wat je wilt ontspan het touw.” “Oja ontspannen” Denk ik bij mijzelf. Ik doe dit. All blijft naast mij doorlopen. We gaan de wei uit door de zandbak en weer door een wei. All volgt naast mij. Ik vind het prachtig. We staan even stil om All te verzorgen ik mag hem borstelen en Dionne doet zijn hoeven. Dan gaan we weer op stap. All loopt gelijk mee. Mijn hart staat wagenwijd open de verbinding tussen ons is ook zonder woorden heel sterk. Ik blijf goed in mijn eigen energie. Ik heb zelfs het lef al een beetje te gaan spelen met All. Door mijn pas te versnellen en langzamer te gaan. All volgt. Dan zie ik een wildrooster. Achter mij hoor ik Dionne zeggen “daar gaat hij niet over heen.” Ik zie een paadje naast het rooster en All volgt zonder onderbreking feilloos. Rakelings langs putten, waar All niet dol op is. Over bospaden op het fietspad, overal volgt All mij. Mijn ogen glinsteren. Dit is echt leuk. Dit is spelen. Ik laat All precies daar lopen waar het pad het beste begaanbaar is en waar ik nog net naast pas. Ik stuur door mijn intentie en iets tegen hem aan de duwen voor de richting. Neem nog even een extra onverwachte afslag. Dan gaan we een de wei in. “Ga maar spelen” krijg ik als opdracht. We gaan om bomen heen. We verminderen en vermeerderen vaart. Ik val bijna over de eikels maar het lijkt wel of All mij steunt en ik blijf recht op staan.
Dan zegt Dionne “ga maar de bak in daar kom je de andere paarden tegen.” Ik kijk haar aan. “Ja dat kan jij” zegt Dionne. Ik loop in verbinding met mezelf en All. Geen enkel ander paard tegen het lijf.

“Nu mag je All in de wei zetten en je komt de andere paarden onderweg tegen.” Ik kijk Dionne aan. Voel All naast mij en neem een besluit.
Het pad is smal. Ik loop langs het eerste paard. Daar kan ik makkelijk langs. Het volgende paard staat overdwars. Ik kies ervoor achterlangs te gaan omdat dit paard aan het eten is. .

All volgt met een bijna niet te voelen aarzeling.
Dit is een gevaarlijke situatie voor een paard. Toch besluit All mij te volgen. Dit is vertrouwen van All, wat hij in mij heeft.  Ik nam op dat moment mijn Natuurlijke Leiderschap over de situatie. Hij vertrouwd en volgt mij in situaties waar hij normaal nee tegen zou zeggen.

Ik zet All in de wei bedank en knuffel hem extra voor alles wat we delen deze ochtend en maak zijn halster los.
Leiderschap in verbinding. Vanaf minuut 1 neem ik de leiding. All volgt mij zelfs als de situatie bedreigend is. De weg achterlangs een paard.
Wetende dat hij nog niet zo lang in deze wei staat, en ze elkaar (de paarden nog niet zo lang kennen)

Inzichten:
1. Als je een besluit neemt verandert de energie al
2. Achter angst is vrijheid
2. Natuurlijke leiderschap vanuit liefde voor jezelf en de ander is de enige manier voor leven zoals je wenst
3. Vanuit verbinding ontstaat alles
4. Puur Bewust Zijn van jezelf en de ander in verbinding

Wil jij ook natuurlijke leiderschap leren nemen over jouw eigen leven?
Ik ben je voor gegaan.
Bel me 06 36505945

Zo ontzettend blij met deze stap. Dankbaar
De warmte in mijn hart waarmee ik All mocht begeleiden langs wildroosters bospaden fietsers in de wei de zandbak, andere paarden. Echt samen spelen. Ik heb All het IJslandpaard in mijn hart gesloten.
Mijn angst is totaal verdwenen.
Als je natuurlijk leiderschap neemt, hebben de paarden respect voor je.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *